چهارشنبه 30 خرداد‌ماه سال 1386
چند روز قبل در روزنامه ای گزارشی با عنوان پایان نامه دانشجویی خواندم این گزارش از یکی از دانشگاه های تهران تهیه شده بود و عنوان شده بود در اطراف این دانشگاه مراکزی هستند که پایان نامه های دانشجویی ترم ها و سال های قبل را 48 ساعت بعد از سفارش برای دانشجویان آماده می کنند و قیمت آن بسته به رشته و مقطع متفاوت است . به عنوان نمونه پایان نامه دوره کارشناسی زبان و ادبیات فارسی سیصد هزار تومان .در ادامه گزارشگر از دانشجویان پرسیده بود:چرا خودشان به دنبال تحقیق و پژوهش برای تهیه پایان نامه نمی روند؟و دانشجویان پاسخ داده بودند :به دلیل آینده مبهم و نیز اینکه استادان پایان نامه ها را دقیقا مطالعه نمیکنند چرا بی دلیل به خودمان زحمت بدهیم؟در انتهای گزارش گزارشگر عنوان کرده بود:درست است که اکثر فارغ التحصیلان دانشگاه ها آینده مبهمی دارند ولی این موضوع دلیل نمی شود که به دنبال پژوهش نباشند و بخواهند از پایان نامه دیگران که حاصل پژوهش دیگران است استفاده کنند. با خواندن این حرف یاد حرف یکی از استادان خودم افتادم که می گفت:در دانشگاه ها فاعده ای به نام بقای پروژه وجود دارد و قاعده این است که هیچ پروژه ای خلق نمی شود و از بین نمی رود و تنها از دانشجویی به دانشجوی دیگر منتقل می شود