X
تبلیغات
رایتل
پنج‌شنبه 31 خرداد‌ماه سال 1386
می خواهم در مورد رضایت و بسنده کردن به شرایط خودمان و جامعه صحبت کنم برای بیشتر ما اتفاق افتاده که در شرایطی از خود می پرسیم آیا این شرایطی که اکنون دارم مطلوب است و بهتر از این شرایط برای من فراهم نمی شود؟ که بعضی وقتها به این سوال پاسخ مثبت داده ایم و گاهی اوقات پاسخ منفی.به نظر من هم همیشه شرایطمان یکسان نیست که همیشه پاسخمان یکسان باشد بستگی دارد به نوع شرایط و همینطور نوع مقوله . گاهی اوقات شرایط فعلی نتیجه شرایط قبلی است یعنی این شرایط فعلی می توانست طور دیگری باشد چه خوب چه بد که نتیجه عمل درست یا اشتباه ما در گذشته است که اگر اینطور باشد و ما ناراضی باشیم مقصر خودمان هستیم که در گذشته اشتباه تصمیم گرفته ایم البته نه کاملا و نه همیشه ولی درصدی از اشتباه مسلما متوجه خودمان است ولی اگر شرایطی غیر قابل پیش بینی باشد نباید خودمان را مقصر بدانیم چون در آن نقشی نداشته ایم چون در زندگی عوامل غیر قابل پیش بینی همیشه وجود دارد . یاد داستان شخصی افتادم که از خانه اش سرقت شد و می گفت :خدا را شکر که خودم سالم هستم با این که اموالم به سرقت رفت.
اما در مسایلی که جای پیشرفت وجود دارد داشتن رضایت به معنای سکون و توقف است مثل مسایل علمی و صنعتی که اگر در هر مرحله ای که رضایت کامل باشد از رقابت با دیگران باز می مانیم به عنوان نمونه شما حتما از وضعیت خودرو و قضیه آتش گرفتن پژو 405 اطلاع دارید. به هر حال مهم این است که تا جایی که می توانیم پیش برویم و هرگز از خود توقع بیش از حد توانمان نداشته باشیم و ایده آل گرا و رویا پرداز نباشیم که در غیر اینصورت باعث ایجاد یاس در ما می شود