X
تبلیغات
رایتل
چهارشنبه 30 خرداد‌ماه سال 1386
شاید این مطلب به نوعی شبیه مطلب قبلی باشد ولی این بار موضوع در مورد بعضی و نه همه پزشکان است .
در روزنامه خراسان جند روز قبل گزارشی در مورد زیر میزی عنوان شده بود وقتی از مردم در مورد حق ویزیت سوال شد یکی از آنها گفت :به پزشکی مراجعه کردم که در هر نوبت سه بیمار را با هم ویزیت می کرد دیگری می گفت:به پزشکی مراجعه کردم که بیماران را به صورت گزینشی می پذیرفت و دیگری می گفت:احتیاج به جراحی فوری داشتم و پزشک به من گفت:اگر در بیمارستان خصوصی بستری ات کنم هفتصد هزار تومان و اگر در بیمارستان دولتی بستری ات کنم یک میلیون تومان زیر میزی می گیرم.حال جالب است بدانید که وقتی با عده ای از پزشکان مصاحبه شد می گفتند:با وجود هزینه اجاره و هزاران خرج دیگر جایی برای اخلاق نمی ماند و این دلیل را توجیه می کردند حال سوال اینجا است که آیا در حرفه ای که با زندگی و سلامت انسانها رابطه مستقیم دارد این گونه توجیهات درست است؟پس تکلیف قسمی که در زمان فارغ التحصیلی خورده اند چه می شود؟آیا درست است بیماری به خاطر نداشتن این گونه پولها که ثانیه ها در حیاتش تاثیر دارد و احتیاج به درمان و جراحی فوری دارد بمیرد؟یعنی پول اینقدر ارزش دارد که حاضر بشویم با پول انسانیت را بفروشیم؟